De binnenlanden van Suriname

Rond 1600 ziet de oorspronkelijke bevolking van dit gebied de eerste Europeanen voet aan wal zetten. In 1613 vestigen de Nederlanders er een handelspost. In 1650 beginnen de Engelsen met kolonisatie van het gebied. Ze leggen ongeveer 50 suikerplantages aan en beginnen met de mensenhandel vanuit West-Afrika. Tot slaaf gemaakte West-Afrikanen moeten onder onmenselijke omstandigheden de plantages draaiende houden.
In 1667 neemt een Zeeuwse vloot het gebied in. In de Vrede van Breda (1667) spreken Engeland en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden af dat Suriname in Nederlandse handen blijft.De Nederlanders breiden de hoeveelheid plantages aanzienlijk uit, en zetten de mensenhandel en slavernij in het gebied voort. In zeventiende-eeuwse bronnen wordt het gebied Suriname genoemd, een naam die vermoedelijk overgenomen wordt van de oorspronkelijke bevolking.